Home :: Alice-2015-07-09

Alice-2015-07-09

Inkt van mijn hart op Facebook over “de yonitherapeut”

Opgedragen aan alle vrouwen die ik tot mijn cliënteel mag rekenen (en vooral zij die mij naar aanleiding van dit facebook-artikel ongerust mailden, sms’den en belden.), die voor een groot deel ook échte vriendinnen geworden zijn, en aan alle vrouwen die met een beschadiging door het leven moeten.

Updates op deze pagina binnen de bestaande tekst is in lichtblauw.

Op 9 juli 2015 publiceerde Alice Leona op haar Facebook pagina een artikeltje dat mij persoonlijk viseerde. Hoewel zij mijn naam nergens noemt schrijft zij: “…..want wat blijkt bij wat opzoekingen op het net is dat dat ik buiten die website van deze toch wel aardige meneer, geen enkele andere yonitherapeut kon spotten…..”.

Dus, als je op Google “yonitherapeut” intypt, krijg je het volgende te zien:

2009891

Je kan dus moeilijk stellen dat het niet over mij gaat (“….geen enkele andere yonitherapeut….”). Wat je natuurlijk wél kan zien op Google en mijn website yonitherapie.com is dat ik mij niet achter een gsm-nummer of een hotmail adres verberg: alle gegevens zijn duidelijk voor iedereen zichtbaar.

Belangrijk is dat jullie weten dat ik met Alice een uitvoerige chat heb gehad voorafgaand en na de publicatie van het artikel. Waarin ik haar overigens, ook voor de publicatie, verschillende malen (totaal 10x!) heb uitgenodigd voor een gesprek met haar waarbij ik haar volkomen openheid van zaken zou geven (mits uiteraard gegarandeerde geheimhouding daar waar het over cliënten zou gaan) en ik haar in contact wilde brengen met enkele cliënten waardoor zij een juist beeld zou hebben of ik nu de charlatan ben waarvoor zij mij uitmaakt of niet. Ze vond dat niet nodig, “want dat zou toch geen nut hebben”. Voor mij is dat oneerlijk en een teken van vooringenomenheid.

En nog erger: ze velt bewust een oordeel op basis van een klein deel van de informatie terwijl haar ondubbelzinnig toegang tot die informatie werd aangeboden. Ik vraag mij af of zij niet als beste weet hoe destructief een oordeel kan zijn van mensen zonder dat zij weten waar het over gaat. Ik weet uit ervaring dat, als dergelijke verschrikkelijke dingen achter je liggen, je veel dingen in het leven door een andere bril bekijkt. Ik wil absoluut niet geloven dat Alice het doel had om mij te viseren, maar het stuk is ongefundeerd, viseert mij wél (zie hierboven) en wat ik het ergste vind: het raakt mijn toch al o zo kwetsbare klanten. Dat laatste is de reden dat ik een week na het verschijnen van het artikeltje, nu er geen nieuwe reacties meer op facebook zijn, nu in de pen klim.

Ik heb de verschillende stukjes uit haar boek “Inkt van mijn hart”, zoals die op Facebook staan, gelezen. Helaas ken ik dit soort verhalen maar al te goed, uiteraard in andere vormen, en elke keer raakt het mij als een stomp in mijn maag…. Van de verschillende stukjes sneed deze: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1007042982647364&id=972903736061289 vooral dwars door mijn hart en bracht mij in een flits terug naar andere situaties die ik gehoord heb, naar de vrouwen waarnaar ik luisterde…. (Deze pagina kan ik niet meer terugvinden… Is het Facebook die dit verwijderd heeft? Zou te gek zijn!!!)

Eerst wil ik het artikel zoals het verscheen op Facebook zelf eens onder de loep nemen. Het artikel is integraal overgenomen behalve een stukje uitleg over Tantra, de in vet getypte gedeeltes zijn letterlijk uit het artikel of uit reacties op de FB pagina:

Vandaag mocht ik hier op FB-kennis maken met een meneer die yoni therapie aanbied en dus yonitherapeut is. Na wat opzoek werk blijkt dat yonitherapeut een titel is die men zich zelf toebedeelt. 
Correct. De titel therapeut is niet beschermd. Psychotherapeut, Yoni-therapeut, alles is mogelijk en niets is verboden. Of dat nu goed of slecht is, er is geen enkele wet of regel die zegt dat dat niet kan.

Wat is yonitherapie zullen velen onder jullie zich afvragen. Een terechte vraag want wat blijkt bij wat opzoekingen op het net is dat dat ik buiten die website van deze toch wel aardige meneer, geen enkele andere yonitherapeut kon spotten.
Daar heb ik het al eerder over gehad, dit is dus niet anoniem meer. Dit zou je eerroof kunnen noemen. Ik verberg mij niet. Mijn foto, adres en communicatiegegevens staan op het internet. Als je wat verder zoekt op Google naar yonimassage en yonitherapie kom je andere sites tegen met alleen een gsm-nummer of een Hotmail adres. Je krijgt alleen het échte adres als je daadwerkelijk een massage boekt, soms pas op de dag zelf via sms, openheid zero en al dat moeilijke gedoe over wie de persoon is, zou voor iedereen een waarschuwing moeten zijn. Dàt is pas bedenkelijk en ik ken enkele verhalen van mijn cliënten die gewoon verschrikkelijk triest zijn.

Laat mij even duidelijk maken wat yoni is. Yoni komt uit het Sanskriet en betekent vagina. Een yoni massage is dus een massage van de vagina die zijn oorsprong vond in de tantra.
Of  het zijn oorsprong vond in de tantra of niet… er zullen wel yoni’s gemasseerd zijn voordat tantra, 5000+ jaar geleden dacht ik, bestond. Alles begint op een bepaald moment. Yonitherapie ook. Er was ook een allereerste Psychotherapeut die die benaming gebruikte. Ik zie het probleem echt niet. Tenzij je problemen wilt zien natuurlijk…..

Dan volgt een uitleg over Tantra. Interessant maar niet echt relevant voor het eigenlijke yonitherapeut-verhaal. Die tekst vindt je terug op de site die zij ook bij het artikel plaatst: http://metta-ji.nl/wat-is-tantra-tantra-kort-uitgelegd.php

De meneer met wie ik een zeer interessante conversatie had biedt onderhanden yoni massages aan vrouwen die negatieve ervaringen hadden op seksueel vlak. Misbruik, verkrachting en dergelijke.
Correct. Al sinds 2002 beroepsmatig. Begonnen met gewone ontspanningsmassages (mét erkend diploma ;-)), en bijna vanzelf kwamen er ook vrouwen met een beschadiging, vrouwen die een veilige omgeving zochten om te proberen weer enig contact te maken met hun lichaam. De rest is geschiedenis…

Tantra is niet onmiddellijk zijn ding, zegt hij. Een rare uitspraak als je in beschouwing neemt dat de “yoni massage een groot onderdeel is uit de tantra en volgens mij dus niet op zich zelf kan bestaan. Althans niet onder deze benaming.
Tantra is inderdaad niet mijn ding. Wat daar nu raar aan is ontgaat mij volkomen. Als ik er tantra bij zou slepen in mijn therapie zou ik wel oneerbiedig zijn tegenover iedereen die zich daar oprecht mee bezig houdt, in welke vorm/mate dan ook. Dat yonimassage een onderdeel is van de tantra weet ik uiteraard, maar voor mij kan dat wel degelijk ook losgekoppeld zijn van tantra. Het is geen “bezit” van tantra, (de tantra heeft geen enkel recht op de benaming Yoni) maar het vindt zijn oorsprong en benaming daar waarschijnlijk wel. Uit respect voor tantra zal je mij ook nooit het woord tantra horen gebruiken als het over mijn therapie gaat. Op mijn site staat “….De yonimassages zijn gebaseerd op eigen ervaringen, yonimassages vinden hun oorsprong in Tantra. In de vorm zoals ik die nu toepas is er wel een (verre?) link met Tantra. Ik heb de basis die ik geleerd heb langzaamaan aangepast aan mijn eigen manier van werken, mijn eigen ervaringen……”. Meer nog, ik verwijs regelmatig cliënten naar Tantra sites voor meer informatie. Of yoga, of mindfulness, of….. Duidelijk en eerlijk dacht ik.
Update 12/8/15: Begin volgende maand zal ik op mijn website yonitherapie.com ook meer informatie geven over wat ik doe en waar de grenzen liggen van wat ik kan/wil/mag doen. Daarbij is ook van belang dat ik ook cliênten doorverwijs naar andere hulpverleners (therapeuten, artsen, psychiaters, huisartsen, enz) en bv. mindfulness, yoga, tantra maar ook fitness, sport enz. 

Ik zou het dan eerder een massage van de vagina noemen, met als doel genot op te wekken en absolute geen spiritueel betekenis heeft.
Hier gaat het echt wel fout. Yonitherapie is géén massage van de vagina alleen. Het is er een belangrijk onderdeel van, dat wel. Het heeft geen spirituele betekenis in de zin zoals in Tantra en ik bega de fout ook niet om dat waar dan ook te suggereren. Dat het als doel heeft genot op te wekken… ach dat is wel érg kort door de bocht. Ook in tantra kan de yoni-massage lust opwekken. Is daar iets mis mee? Nee toch? Maar suggereren, zonder kennis van zaken, dat het alléén daarom zou gaan is unfair. Trouwens, op de tantra-site van metta-ji.nl, een door Alice aangehaalde site, staat ergens te lezen bij een massage voor vrouwen: “… voel de siddering over je lichaam terwijl je gekoesterd wordt en de opwinding van deze bijzondere aanraking….”. Dus in de tantra is het ook ok om genot op te wekken. Sta ik helemaal achter!

Ook stel ik mij vragen bij het feit dat iemand die zich therapeut noemt, en naar eigen zeggen geen enkele therapeutische opleiding genoot, zo een diepgaand en ingrijpend proces kan begeleiden. Bij mij rijzt dan de vraag welke vangnetten iemand zonder achtergrond kennis aan zijn cliënt te bieden heeft. 
Nogmaals, iedereen mag zich therapeut noemen. Op deze pagina http://www.klinisch-psycholoog.be/content/wat-het-verschil-tussen-een-psycholoog-psychiater-en-psychotherapeut staat: “…Iedereen die een therapie toepast kan therapeut genoemd worden. Welke therapie door een therapeut wordt aangeboden, is daarbij van geen belang. Doorgaans wordt de term “therapeut” gebruikt als verzamelnaam voor iemand die beroepsmatig een methode toepast ter genezing van lichamelijke of geestelijke gezondheidsproblemen. Iedereen kan zich echter therapeut noemen, ook zonder diploma of werkervaring.  De titel “therapeut” is op geen enkele manier beschermd…” Een diploma is er niet, werkervaring meer dan 13 jaar. Over mijn begeleiding van mijn cliënten aan het einde van dit stuk meer voorbeelden en een beetje uitleg…. Ook Alice, die kort geleden haar basisopleiding afsloot, zal een hele hoop werk ervaring moeten opdoen. Ik heb ook 13+ jaar lang geleerd van mijn cliënten en nu durf ik pas veel complexere zaken aan vergeleken bij hetgeen ik 13 jaar geleden deed.

Dat hij beweert dat hij vrouwen op deze manier opnieuw hun zelf leert te ontdekken, vind ik twijfelachtig. 
Mening van de schrijfster. Ik heb haar een tiental keren, deels voor de publicatie van haar tekst, aangeboden om uitgebreid uitleg te geven, hetgeen voor haar, zoals ze zei, nutteloos was. Hoe kan je dan oordelen als je de andere kant van een verhaal gewoon niet wilt horen of die informatie als nutteloos beschouwt? Het artikel is dus eenzijdige informatie. De dagelijkse praktijk is echter duidelijk: yonitherapie heeft in de meeste gevallen waarin er écht sprake is van een therapie het effect dat vrouwen zichzelf op een totaal nieuwe manier leren ervaren, hun vrouw-zijn een boost krijgt en het beeld van zichzelf vaak drastisch verandert. Lees eens: http://yonitherapie.com/reacties/tranen/. Daarin lees je wat een vrouw met een beschadiging hier ervoer. Volgens mij is dat een mooi verhaal.

Ik ben dan ook heel benieuwd welke gesprekstechnieken hij toepast en hoe hij vrouwen begeleidt op hun zoektocht naar zichzelf. 
Hoezo benieuwd? Ze heeft geen moeite gedaan daar achter te komen, ondanks mijn herhaald aanbod. Ik krijg dan ook de indruk dat op verschillende punten vooringenomenheid een juiste omschrijving is. Overigens is het misschien leuk om te weten dat in een aantal therapie-sessies gesprekstechnieken gewoon geen enkele zin hebben omdat de vrouw in kwestie niet kàn praten. Studies wijzen uit dat communicatie voor een groot deel non-verbaal (zonder woorden) is. In sommige therapie-sessies spreekt de vrouw nauwelijks tien woorden. Maar die tien woorden bevatten vaak wel de essentie. Yonitherapie gaat o.a. over het terug leren vertrouwen geven, voelen dat je in je kwetsbaarheid niet gekwetst wordt. Respect, vertrouwen, liefde. Ook totaal zonder woorden kan dat.

Het is nu niet bepaalt het geval dat je de diepe kern van jezelf leert kennen als je door een yoni massage het uitzingt van vreugde en genot. 
Weer zoiets. Ik kan ook zeggen: “Het is nu niet bepaald het geval dat je de diepe kern van jezelf leert kennen als je een tantra yonimassage krijgt”. Slaat dus nergens op. En dat “uitzingen van vreugde en genot” is iets dat veel vrouwen ooit eens hopen te bereiken. Zonder bang te zijn. Zonder schuldgevoelens, zonder zich vies en smerig te voelen. Zoals toen…. Trouwens dit is puur stemmingmakerij  en beslist géén correcte informatie. Stel, gewoon even zonder vooroordeel, dat een vrouw “met een verleden” voor de eerste keer haar lijf leert voelen, gevoelens leert toelaten enz. Als ze het dan, zoals je dat zo plastisch omschrijft, het uit zou zingen van vreugde en genot, zou dat dan geen prachtig moment zijn? Iets om te koesteren om als therapeut getuige van te mogen zijn? Iets waar ze misschien jarenlang van gedroomd heeft om dat te kunnen voelen? Maar gedacht had dat haar lijf dood was, leeg, gevoelloos? Of ze voor de eerste keer haar lijf ervaart zonder misbruik? Zou dat niet ronduit prachtig zijn als ze daar zelfs nog maar een fractie zou kunnen voelen, écht voelen? Of wilde Alice zeggen dat dat in de tantra niet gebeurt, die vreugde en dat genot? Ik las op een tantra site (zie boven)  “… voel de siddering over je lichaam terwijl je gekoesterd wordt en de opwinding van deze bijzondere aanraking….”. Er staat wel niets bij over zingen natuurlijk ;-). Komaan Alice, serieus blijven!

Wat mij ook heel sterk bezighoudt is dat deze meneer vooral beschadigde vrouwen behandelt. We zijn allen beschadigt is de uitspraak van een dierbare vriendin van mij en ze heeft gelijk. Ik zou dan ook willen stellen dat deze therapeut zonder opleiding zich vooral richt op kwetsbare vrouwen en dan steekt de grote vraag “WAAROM” de kop op.
Hier is maar één antwoord op: als zij zich hier zo de vraag stelt van het WAAROM, waarom heeft ze dan die vraag niet gesteld tijdens het open gesprek dat ik haar een tiental keer (in één chat sessie!) aanbood? (ik heb hier een kopie van de chat voor mij!) Was het proces al gemaakt? Mag ik mij nu afvragen wat haar reden is van haar werkwijze (eenzijdig, wars van dialoog, vooringenomen, unfair?). WAAROM?
Het feit dat ik “vooral” vrouwen met een beschadiging behandel is een logisch gevolg van een specialisatie. Dàt ligt mij het meest, dààr light mijn sterkte. Ik heb medici tot klant die soms ook patiënten doorsturen naar mij (en niet iedereen volgt die raad op natuurlijk). Omdat ze meestal uit ervaring weten wie ik ben en wat ik doe. En met welke passie ik dat doe.

De bedoeling van dit artikel is dat ik als beginnende therapeute heel erg geintresserd ben naar de verschillende therapieën die er op de markt zijn. 
Goed! Maar daar klopt totaal niets van en is een holle frase als ze niet de moeite neemt om eens achter de schermen te gaan kijken, te spreken met die “aardige meneer”. Het schuldig is al uitgesproken voordat de verdachte iets heeft kunnen zeggen. Meer nog, als beginnende therapeute had het heel leerzaam voor haar kunnen zijn om kennis te maken met een therapievorm die deels wel aansluit bij tantra, maar die ik op mijn eigen manier, gevormd door ervaring, invul. Mijn uitnodiging blijft!

Het is geen pro of contra, tenslotte maakt één ieder zijn eigen keuzes en neemt daar ook alle verantwoordelijkheid voor. 
Als dit geen pro of contra was zou het artikel heel anders moeten zijn, namelijk het uitzoeken van het WAAROM en alles wat daar mee te maken heeft. Zowel pro als contra aan bod laten komen. Het enige pro zit in het als enige legitieme vorm van dingen rond yoni’s toeschrijven aan de tantra én spreken over die “aardige meneer”. Hoe kan je mij nu aardig vinden als je je lezers feitelijk waarschuwt voor wat ik doe? De lezers zijn, zeker als ik (en anderen) de reacties lezen, volkomen op het verkeerde been gezet. Is dit een afrekening omdat het woord “yoni” niet gebruikt mag worden omdat het eigendom zou zijn van “tantra”? Moeten die jongens en meisjes die Yoni heten nu ook bevreesd zijn? Of een kunstenaar die een yoni schildert of zo? Of omdat er het woord therapeut aan gekoppeld is? Dan toch eens verder zoeken naar yonitherapie/yonimassage op het internet, speciaal de zoekertjes sites, en die sites (zonder naam, adres enz) eens vergelijken met mijn site: yonitherapy.com

Toch zou ik aansporen dat wanneer men in zee gaat met welke therapeut, en welke methode dan ook men zich heel goed informeert over de background van de gekozen persoon. 
Alice zou de eerste moeten zijn voordat zij dit artikel schreef: je goed informeren, vooral als de bron je openheid enz. aanbiedt. Zich goed informeren over iemand met wie je in zee gaat is voor iedereen aan te raden. Maar dan moet je je huiswerk wel goed doen. En eerlijk zijn en cruciale informatie als je die aangeboden wordt ook lezen of aanhoren als auteur. Trouwens, veel van de lezers van deze pagina hebben ook therapeuten meegemaakt die ronduit slecht waren. Zoals psychologen, psychiaters enz. die vrij ongeïnteresseerd zijn, geen echte voeling hebben voor wat achter hun cliënt ligt en zo. Maar wel een fraai ingekaderd diploma aan de muur hebben… Ieder van jullie is genoeg mensen tegengekomen die de andere kant op keken, ziende blind waren, niet luisterden of meer van dat fraais. Maar ze heeft gelijk: wees waakzaam. Voor Alice: wees fair en eerlijk.

Dat iemand aardig is, is een pluspunt, alleen is het geen garantie voor deskundigheid en succes.
Correct. Maar ook: dat iemand aardig is (en ik heb de indruk dat Alice een heel fijne vrouw is – en dat meen ik oprecht), is een pluspunt, alleen is dat geen garantie voor een eerlijk en correct artikel. Alice is een beginnend therapeute, dus heeft ze ongetwijfeld nog veel te leren. Maar de universiteit van het leven zal haar ook wel een aardig handje helpen. Maar in een therapeutische relatie – en in het dagelijks leven – zou je meer open moeten staan voor het andere, en je eigen ervaringen niet gebruiken als basis voor het oordeel over anderen. Iedereen die misbruik heeft meegemaakt weet genoeg over oordelen en vooroordelen…..

Tot daar het artikel zelf.

Dan mijn reacties op de reacties op het artikel van Alice op Facebook:

Berlinda Mens schrijft onder andere: Ik kan ook hele verhalen schrijven over “mensen” die zich uitgeven als therapeut …uit eigen ervaringen. Ik ook, niet uit eigen ervaring maar op basis van wat ik van sommige cliënten hoor. Een psych die tijdens een sessie volop zit te sms-en, cliënte durft natuurlijk niets te zeggen en voor zichzelf op te komen (story of her life…) en voelt zich nog slechter worden dan toen ze binnenkwam. Wéér iemand die niet luisterde…. Wel 75 euro voor 50 minuten “””therapie”””…. Wel even bijvertellen dat er ronduit schitterende psychiaters zijn natuurlijk. Zal allemaal ook van toepassing zijn op therapeuten en bv. tantristen. De schade dat door dergelijke therapeuten wordt aangericht is vaak pijnlijker als de oorspronkelijke kwetsuren…alleen wordt het op dat moment NIET zo ervaren omdat het ingebed is in vaak een roze energie vol beloftes. Je opmerking op zich kan ik onderschrijven maar “dergelijke therapeuten” als reactie op dat artikel… daar voel ik mij door aangesproken. Bij mij echt geen roze energie, verre van. Wél heel realistisch omgaan met wat er gebeurd is en wat er soms nog steeds gebeurt. Zonder taboes, zonder dingen niet bij hun naam te noemen, zonder dingen te verbloemen of uit de weg te gaan. Op een heel betrokken manier. Maar ja, je hebt ook geen echte informatie gekregen met dit artikel…..
Update 11/8/15: nieuwe reactie op Facebook: Berlinda Mens: Graag verwijs ik ook naar de website van de betreffende persoon zodanig dat jullie zelf je mening kunnen vormen over datgene wat hier aangeboden wordt. Integriteit, respect , bekrachtiging en een onvoorwaardelijk liefdevol aanwezig zijn zonder inbreuk in de ruimte en het wijze weten van ieder mens is een eerste universele vereiste om naast EEN mens te staan die tijdelijk even mag geholpen worden om te herinneren wie hij/zij werkelijk is …EEN “onafhankelijk” krachtig waardevol en liefdevol mens. 

Rita de Caluwé schrijft onder andere: dit maakt me ook ontzettend boos dat er mensen zijn die zich ‘therapeut’ durven noemen terwijl het enige doel is: verder misbruiken en profiteren van de zwakte van diegene die bij hem hulp komt zoeken…. Helemaal mee eens Rita! Ik snap je reactie volkomen. Maar waarom in het artikel suggereren (ik ben toch de enige yonitherapeut die ze kon vinden?) dat IK vrouwen misbruik en van hen profiteer? Die vraag had Alice kunnen beantwoorden als ze in dialoog was gegaan en alle info had kunnen krijgen die ze maar wilde. Alice Leona, heb je naar de prijzen gekeken die dié man vraagt??? Die zijn EXTRAVAGANT!!! Gewoon OPLICHTERIJ!!! Dit is een leuke. Rita, klik eens op de link van de tantra-site die door Alice zélf bij het artikel geplaatst was: http://metta-ji.nl/tantramassage-aanbod-maaseik-limburg.php Ik heb de link aangepast zodat je direct de prijzen daar ziet: zo om en nabij de 100 euro per uur en hoger. Ik oordeel daar niet over, iedereen vraagt wat hij/zij wil en de klant betaalt wat hij/zij wil. Mijn prijzen komen neer op van iets meer dan 33 Euro per uur tot 37.50 euro per uur voor 90% van de sessies hier. Kijk maar eens rond op internet, dat is niet schandalig duur maar gewoon goedkoop. Ook dat kan weer een discussie opleveren: zo goedkoop? om gemakkelijker kwetsbare vrouwen…… enz. Als je een stok wilt vinden om een hond te slaan is die te vinden. EEN zin van jou herneem ik hier omdat hij de ESSENTIE weergeeft: ‘Ik zou dan ook willen stellen dat deze therapeut zonder opleiding zich vooral richt op kwetsbare vrouwen en dan steekt de grote vraag “WAAROM” de kop op.’ Rita, je bent op het verkeerde been gezet door de onwil van Alice om de andere kant van het verhaal te willen horen! Zie hierboven. Het ANTWOORD, Alice, is HELDER ALS POMPWATER: (en tegelijk een open deur inslaan met een voorhamer) wààrom ‘kwetsbare vrouwen’…  In 2002 ben ik met “gewone” massages begonnen. Dat is vanzelf veranderd naar yonitherapie. Omdat ik veel vrouwen leerde kennen die zeer ernstige dingen hadden meegemaakt en die een beetje van hun lichaam wilden terugwinnen. En ik niet de andere kant wilde opkijken…zo is alles begonnen. blijf je een visje in het water dat vroeg of laat in het uitgehangen aas van deze BEDRIEGER bijt en zich laat vangen. Harde woorden Rita die mij en vooral mijn cliënten raken. Vooral voor hen schrijf ik dit alles. Mijn cliënten, en echt geen domme gansjes, weten beter. Daar zitten huisartsen, medisch specialisten, een advocate, een bekende actrice en voor de rest héél veel competente, intelligente vrouwen tussen, ook veel mensen uit het onderwijs en therapeuten (ook zonder studie of het juiste papiertje, ook die met tantra werken!). Allemaal, zonder meer, prachtige vrouwen.
Rita, Ik neem jou niet kwalijk dat je zo reageerde, verre van. Uiteraard niet, want je baseerde je op gebrekkige en onvolledige informatie. Ik hoop dat ik dat heb kunnen rechtzetten.

Angel Blue schrijft: Degene die tantra uitoefenen zijn vaak op lichamelijk vlak bezig wat verre iets te maken heeft om geestelijk herstel te bieden aan wat wij hebben ondergaan tegen onze inspraak in!! Angel, ik denk dat je iets anders bedoelt. Of niet 😉 Ik weet in ieder geval dat tantra een pad is wat ik sommige cliënten bewust aanraad. Omdat het zeer veel te bieden heeft. Net zoals bv. yoga een hulpmiddel kan zijn, of mindfulness. Geloof me, lichaamswerk – specifiek gericht op vrouwen die beschadigd zijn – kan heel helend zijn. Maar het is, zoals met alles, niet iets voor iedereen. En belangrijk: bij mij gebeurt niets tegen de wil van vrouwen, integendeel. Ik leer ze vaak dat “nee” en “stop” zeggen kàn, moet. Want hier volgt op deze woorden niet meer verschrikking, maar ogenblikkelijk stoppen. En er zo mogelijk over praten. Omdat respect het uitgangspunt is. Altijd.

Henk Bernsen schreef: Heel goed dat jij dit schrijft lijk mij eerder iemand om aan zijn trekken te komen via vrouwen. De meeste vrouwen in mijn praktijk zijn seksueel of fysiek beschadigd. Bijna allemaal leven ze in een soort haat-verhouding met hun lichaam. Ze ervaren hun lichaam als vet, vies, walgelijk, niet van haar enz. en vinden zichzelf niet de moeite waard enz. enz. Kan je je voorstellen hoe wondermooi het is om te mogen zien wat er met haar gebeurt als ze langzaamaan en heel voorzichtig beginnen te ontdekken dat datzelfde lijfje helemaal niet zo vies en walgelijk is, dat ze nog wél kan voelen, dat ze verbaasd kan zijn als ze zacht met haar hand over haar eigen lijf gaat en met tranen in haar ogen zegt hoe zacht dat voelt. Echt, dit zijn momenten dat ik mijzelf als een bevoorrecht mens beschouw, zoveel vertrouwen krijgen om van dat hele proces deel uit te maken. Daar is voor die vrouw niets vanzelfsprekends aan. Zoiets gebeurt soms al een eerste sessie, soms gaan er vele sessies aan vooraf van veel praten, luisteren, wenen, roepen…. Maar het resultaat is ronduit overweldigend.

Snoepke Moorthamer zegt: Al een geluk heb jij dit opgezocht. Sorry, maar Alice heeft niets proper opgezocht, wél iets gezien of gehoord, conclusies getrokken en mij in een chat nét datgene gevraagd wat haar vooroordeel ondersteunde (chat heb ik hier maar kan ik niet delen). Het had heel anders gekund.

Marga Wolthuizen: Krijg er eerlijk gezegd een naar gevoel bij….het feit dat hij vooral de richting op zoekt kwetsbare vrouwen….vrouwen met een verleden… Eigenlijk is het anders. Eigenlijk is het begonnen met een gewone massagepraktijk (met een erkend diploma) maar kwamen er vragen van vrouwen met een beschadiging…. En ja, ik richt mij op vrouwen met een beschadiging, vaak heel kwetsbaar, gewoon omdat ik dààr nu heel effectief mee kan omgaan. Kan ik alle problemen oplossen? Nee natuurlijk niet, maar dàt deeltje, terug naar je eigen lichaam gaan op een zuivere en gezonde manier, dàt wel. Van daaruit zijn stappen verder in het helingsproces vaak gemakkelijker te zetten. Soms is yonitherapie weer het sluitstuk van een heel traject. Iedereen is anders. je moet er toch niet aan denken hoeveel ellende deze persoon nog meer aan kan richten Waar haal je het vandaan dat ik schade en ellende aanricht? Heb je daar bewijzen van?  gaat zijn zogenaamde therapie niet meer om zijn lustgevoelens?? Nee dus, lees wat ik hiervoor neerschreef. En ja, voor alle duidelijkheid: ik ben een man, ik heb mijn ogen niet in mijn zak. Uw gynaecoloog ook niet. Is er iets mis met naaktheid? Voor mij niet. Als man tegenover een vrouw die beschadigd is heb ik ook nog een andere taak: laten zien dat naakt zijn bij een man niet meteen ellende en verschrikking betekent en dat je gewoon alle respect krijgt die je verdient. Laat dat nu nét iets zijn dat voor de meeste vrouwen die ik zie essentieel is! Respect. Een vrouw die beschadigd is, vaak zo ernstig dat het alle verbeelding vér voorbij is, die zich op een bepaald moment naakt (bij een mannelijk therapeut) totaal op haar gemak en niet onveilig voelt, zegt dat niet iets over wat daaraan vooraf gegaan is? Bewijst dat niet dat de interactie tussen therapeut en cliënt gewoon optimaal is? Hoe mooi is het dat dat uberhaupt mogelijk is? En wat dat voor haar zou kunnen betekenen? Hoe mooi dat kan zijn?

Caroline Franssen: De groep waar we misbruik in de tantra wereld willen voorkomen heet tantra integriteit. Goed! Enig misbruik in de tantra wereld? Onmiddellijk daar naar toe. Maar dan de conclusie trekken (wat Caroline overigens niet doet, ze geeft informatie) dat tantra gelijk aan misbruik is of yonimassage in of buiten tantra onder misbruik gerekend moet worden is totaal onjuist. Integendeel. Kun je mij in een Pb zeggen wie deze man is? Voor de goede orde: ik heb haar die gegevens zélf al gegeven.

Inkt van mijn hart vult aan: al spreekt deze meneer niet over tantra want dat is zijn ding niet, Mag dat aub? Ik ben duidelijk daarin, zet mijn cliënten niet op het verkeerde been en zeg nergens dat ik tantra sessies geef. Nergens. Het moet toch mijn ding niet te zijn? alleen yoni massages geven aan beschadigde vrouwen ligt in zijn intresse veld ! merkwaardig ! Ik vind dit soort conclusies uiterst merkwaardig. Nergens op gebaseerd. Ik kies mijn cliënten niet. Maar voor de nieuwsgierigen: 80% van mijn cliënten zijn vrouwen met een min of meer ernstige beschadiging, in alle gradaties. 20% komt “om dat eens mee te maken” en van deze groep zijn er meer dan de helft vrouwen met “kleinere problemen”. Of gewoon om over seksualiteit te praten, of over hun lichaam (onzekerheid na borstamputatie bijvoorbeeld). Het zijn niet allemaal vrouwen die seksueel en/of fysiek zwaar beschadigd zijn, er zijn zoveel andere beschadigingen die je leven grondig om zeep kunnen helpen. Overigens zijn het geen beschadigde vrouwen maar vrouwen met een beschadiging, zoals het niet juist is om over een gehandicapte vrouw te spreken maar beter over een vrouw met een handicap….. Van alle leeftijden, van net nog geen 18 tot iets ouder dan 80.

Happymiceworld Piep: Ik heb veel baat gehad bij e.m.d.r. en e.f.t… Ik verwijs regelmatig cliënten door om met hun psychiater eens te gaan praten over een passende therapie, bv over EMDR. De Gestalt methode werkt ook zeer doeltreffend….zonder dat iemand aan je komt kan je toch je ervaringen verwerken. Je bepaalt je eigen tempo wanneer er iemand je mag aanraken. Bij mij ook. Elke stap moet je je toestemming voor geven. Leren nee zeggen, zeker in een dergelijke situatie, werkt heel goed en is uiterst belangrijk. Hoeveel van de lezers en lezeressen hebben niet allerlei ellende en verschrikkingen in hun leven meegemaakt juist omdat ze nooit durfden nee of stop te zeggen? Of dat nooit durfden te zeggen omdat het misbruik dan alleen maar erger werd…. Ik vind bovenstaande methode erg confronterend Helemaal mee eens, maar ik vraag niet twee minuten nadat iemand binnenkomt om zich maar even uit te kleden. Dus zoek ik dat soort confrontatie echt niet op… Alles gaat rustig aan, met respect en met aandacht voor de cliënte. En confronterend hoeft niet slecht te zijn. Weer: iedereen is anders en geen enkele yonitherapie-sessie is gelijk. Feitelijk bepaalt de cliënte het verloop van de therapie: ik kan niets aan haar toevoegen maar haar wel helpen dingen boven te halen die al in haar zitten.

Saskia De Jong voegt toe:  Ook nog nooit van gehoord. En zeeer vreemd. Hoop dat NIET dat iemand erin trapt om zich Door deze man te laten behandelen. Waarom niet? Je hebt een eenzijdig en gekleurd deel van het verhaal gehoord. Niet jouw schuld, wel van Alice. Eigenlijk moet men hem aangeven. Waarom? Ik doe niets dat niet mag. Ik beschadig geen vrouwen. Ik leef een deontologie na, zij het een die ik zelf heb opgesteld. Zie http://yonitherapie.com/contact/gedragscode/ GedragscodeWant er bestaat geen gedragscode voor yonitherapeuten, maar vond ik wel dat enige duidelijkheid waar ik voor sta noodzakelijk is. Iedereen mag eens langskomen en eens komen kijken en luisteren hoe en wat ik doe. Mail me maar eens: bernard@yonitherapie.com.

Micheline Baetens: Platte seks is het, vermomd als therapie. Waar haal je het vandaan dat hier “seks” (dus penetratie of orale seks om geen onduidelijkheid te laten bestaan) plaats vindt? Een duidelijk en eerlijk artikel had deze verdachtmaking niet nodig gemaakt. Je bent écht op het verkeerde been gezet.

Marina Van den Brande: Massage van de vagina. Ja dus. Op zich “onschuldig” want het vindt dus zijn oorsprong, toch onder de naam yonimassage, in de tantra. Als het dààr gebeurt is het wél goed en buiten de tantra niet? Die stelling is onzin, maar wordt door Alice wel gesuggereerd.

Er zijn inmiddels nog een paar reacties bijgekomen sinds 10 of 11 augustus 2015. Als het noodzakelijk is om daarop te reageren zal ik dat hier nog doen.

Beste mensen, natuurlijk mag iedereen haar of zijn mening hebben over wat ik doe. Maar dan wel graag als je juist geïnformeerd bent, dus op basis van informatie die alle kanten van het verhaal omvat. En dat zijn jullie niet door Alice. Helaas. Wat zij doet is ongefundeerd kritiek leveren op iets dat ze niet écht kent en ook geen moeite voor wilt doen om dat te leren kennen. Wat zij doet is ongeveer hetzelfde als dat ik een artikel zou maken over bedenkelijke praktijken in de tantra, iemand viseren en er een hoop prietpraat over schrijven onder de mom van informatie. Is hetzelfde en ze zou ongetwijfeld furieus reageren, en zij niet alleen. En terecht! Zoek maar op internet naar “yonimassage” én “tantra” (dus die twee woorden samen) en bekijk de sites en zoekertjes nauwkeurig. Tantra wordt vaak te pas en te onpas gebruikt, omdat het verkoopt, speciaal op zoekertjes sites.

Ondertussen heeft minimaal één cliënte aan Alice een Pb gestuurd en een kort antwoordje op gekregen. Ze (mijn cliënte) is kort daarna geband van haar pagina. Ik ook trouwens. Niks mis mee, haar goed recht om op haar pagina toe te laten wie ze wilt. Maar toch…. omdat mijn cliënte een ander geluid liet horen? Zolang ze de discussie niet voortzet op die pagina om die discussie voor mij te verbergen, want dat zou voor mij op kwader trouw en erg unfair wijzen…..

De tekst van die reactie van mijn cliënte via FB chat aan Alice:

“…Ik vind het spijtig dat er zo vlug een oordeel gevormd word. Dat iemand direct een stempel krijgt. Ik ben opgenomen geweest in de psychiatrie. Omdat ik het leven niet meer aankon na wat ik jaren achter elkaar van jongs af heb meegemaakt een opname van 6maand, ik ben daar buiten gekomen gelijk ik er ben binnen gegaan. Achteraf ben ik zelf naar een psychiater gestapt om terug te kunnen functioneren, waar ik werd aangeraden om lichaamstherapie te volgen.
Zo ben ik bij Bernard terecht gekomen. In de opmerkingen word gezegd dat het is om verder misbruik te maken van de zwakkeren wat helemaal niet waar is.
Ondertussen ga ik daar een aantal maanden en functioneer ik terug een beetje en het is een heel fijn iemand. Die mij een stuk van mijn leven heeft teruggegeven en zeker niet door misbruik te maken van het vertrouwen van iemand.
De eerste periode waren het alleen gesprekken via E-MAIL tot ik zelf te kennen heb gegeven dat ik een persoonlijk gesprek wou.
Hij gaat heel respectvol met mij om . En respecteert mijn grenzen volkomen. En als ik kijk van waar ik kom en hoe ik nu ben, ben ik blij dat ik die stap gezet heb en hoop dat ik daarna terug kan functioneren in de maatschappij. Ben blij dat ik Bernard ben tegen gekomen, het is door hem dat ik besef dat ik er ook mag zijn, terwijl ik altijd het gevoel had dat ik geen recht van bestaan had. Dat er geen plaats in de maatschappij was voor een loser. Hij heeft mij geleerd dat ik respect verdien gelijk iedereen
….”

Stel nu eens, gewoon even op een andere manier naar dit alles kijkend, dat yonitherapie wél iets is dat effectief is. Stel dat vrouwen en vooral vrouwen met een beschadiging in het bijzonder daar baat bij hebben. Zou dat kunnen? Is yonitherapie zo maar te klasseren onder “verder beschadigen van vrouwen”? Om daarover te kunnen oordelen moet je een beetje zicht hebben op wat er tijdens zo’n sessie (en daarna, zie hier onder) plaats vindt. Mijn website geeft voldoende informatie.
Alles is gebaseerd op een grote mate van vertrouwen, vertrouwen dat opgebouwd moet zijn voordat er maar iets yoni-achtigs gebeurt. Soms is daar heel weinig tijd voor nodig, soms verdwijnen de eerste kledingstukken pas na drie, vier sessies. Niet mijn tempo maar dat van de vrouw in kwestie stuurt elke sessie. Er gebeurt niets zonder dat ze daar duidelijk toestemming voor gegeven heeft, zelfs bij ogenschijnlijk kleine dingen als het losmaken (en niet meer dan dat) van een beha. Alles hangt af van de vrouw in kwestie. Als er maar een gering signaal is dat iets niet kan, stopt alles. Het is mijn taak daarop te letten.

Een voorbeeld van zo’n sessie met een vrouw met een erge beschadiging kan je lezen op: http://yonitherapie.com/reacties/yonitherapie-na-misbruik-eerste-sessie/. Een half jaar na die eerste sessie die op die pagina beschreven staat, zijn we véél verder. Meer dan ik hier kan omschrijven, maar het is fenomenaal… Ik ben daar nu eens heel trots op, en intens blij. (juli 2018: deze pagina is verwijderd op verzoek van mijn cliënte… ze is denk ik waar ze wilde zijn op dit moment van haar leven en dit verhaal wilde ze liever verder tussen ons houden…)

Ja stel dat yonitherapie nu eens wél werkt. Het leuke is dat soms die hele yoni er vele maanden totaal niet aan te pas komt ;-). Of zelfs helemaal niet. Dat we langs een heel andere weg naar ons doel toe gaan… Stel dat het werkt…. Natuurlijk zal het niet voor iedereen werken, maar voor vrouwen die weten dat ze ook hun lijf terug willen, toe zijn aan lichaamswerk, is yonitherapie net zo geschikt als tantra of yoga. Stel dat het werkt, moet het dan geen eerlijke kans krijgen?

Soms hoor ik van een vrouw dat ze haar hele leven gehaat heeft omdat ze vrouw was, haar lijf haatte, dat ze ook in relaties en haar huwelijk altijd (!) gewalgd heeft van seks. Sommigen zelfs NOOIT één enkele keer met plezier seks gehad hebben. Zich soms vol goten, elke keer weer, met sterke drank of pillen. Of erger. Dan mag ik zo vaak meemaken dat diezelfde vrouw op een bepaald moment zichtbaar en voelbaar kan leren genieten van haar eigen seksualiteit… dàt zijn momenten om nooit te vergeten en waarbij soms wederzijds tranen van blijdschap en ontroering vloeien. Als je wilt weten wat mijn  motivatie is om te doen wat ik doe is dit er een heel belangrijke van!

Een yonitherapie sessie zal het trauma van de cliënte niet kunnen oplossen. Wél kan het een bijzondere bijdrage leveren in het zelfbeeld, zelfvertrouwen, vrouw-zijn. Op een bijzonder persoonlijke wijze ontstaat er een sfeer van volledig vertrouwen en elke sessie is een onderdompeling in warmte, respect, liefde, overgave, aandacht en nog veel meer. De enige grenzen die er zijn zijn die van de cliënte. Daar ze zelf alleen maar aan de ontvangende kant staat zal zij zichzelf op een totaal nieuwe manier ervaren en het beeld dat zij van zichzelf heeft zal veranderen van vaak uiterst negatief naar veel positiever. Ze zal zich weer meer vrouw (durven) voelen en meestal krijgt haar zelfvertrouwen een flinke duw voorwaarts.
De bijzondere vertrouwensband tussen de therapeut en de cliënte maakt dat ze zich kan overgeven aan de ervaringen en gevoelens, kan loslaten en ervaren wie ze wérkelijk is. Dit alles heeft een sterk helend effect.

Voor diegenen die nog steeds denken dat mijn enige doel is om (betaald nog wel) mijn lage lusten te botvieren op de lichamen van kwetsbare vrouwen en dat dat mijn doel is, wil ik ook een beeld geven van wat ik “nazorg” noem. Dat is een veelomvattend iets. Waarom? Omdat het mijn doel is een vrouw, getekend door een beschadiging (van welke soort ook) te helpen een stuk van haar leven terug te winnen. Dat vergt niet alleen lichaamstherapie, maar ook en vooral het opbouwen van vertrouwen. Praten, mailen, chatten, sms’en… elk middel gebruik ik.

Ik zal al een tipje oplichten van de sluier van wat ik doe, zelfs veel meer dan je op de website kan lezen. Ik doe dat omdat soms een klein of groot zetje in de goede richting veel kan uitmaken, hulp op een bepaald gebied heel veel nieuwe dingen in gang kan zetten…

  • onderhoud mailcontact met de meeste van mijn cliënten en ook met degenen die aarzelen, soms tot vier jaar lang;
  • ga regelmatig bij erg kwetsbare cliënten op huisbezoek,
  • we gaan ergens ontbijten of picknicken;
  • spring in mijn auto als een cliënte er een einde aan wil maken of compleet in de war is;
  • zit vaak tot diep in de nacht te skypen of telefoneren in crisissituaties;
  • sta een cliënte bij bij een ingrijpende medische ingreep (twee dagen in het ziekenhuis gezeten),
  • vlieg samen met een andere cliënte naar een cliënte (en wederzijdse goede vriendin) die op de spoed is binnengebracht;
  • help ze minder bang zijn voor menigten door gradueel die menigten op te zoeken,
  • cliënten coachen en supporteren bij belangrijke gebeurtenissen (bv sollicitatie, examen)
  • avondje (binnenkort) op stap met mijn echtgenote en enkele cliënten, da’s meer een leuke uitstap 😉
  • help iemand in een moeilijke situatie om orde op enkele zaken te stellen;
  • help bij leren daten, angst voor nieuwe relaties overwinnen, tools meegeven
  • vele bezoekjes in psychiatrische kliniek bij opname cliënten
  • praat met partners, bemiddel soms bij partner-problemen,
  • steun alleenstaande cliënte in ziekenhuis bij vrij serieuze ingreep, en daarna natuurlijk ook
  • bemiddel als dat kan bij werkgevers (ziekte enz.),
  • ga mee op doktersbezoek,
  • steun bij echtscheidingsproblemen, deel-aankoop huis van ex-partner
  • ga mee naar de psychiater, ik bel met huisartsen, praat met andere therapeuten,
  • help cliënte bij lesvoorbereidingen voor school omdat ze het niet aan kan en op punt van instorten staat
  • supporter bij het moeilijke proces van afvallen,
  • heel soms cliënte in privé omgeving even opvangen (zelden, probeer privé en werk strikt gescheiden te houden)
  • help met website voor een cliënte die haar plaats in de maatschappij al vechtend terug wil door zelfstandige te worden met haar passie;
  • telefoneer, sms enz. als dat nodig is,
  • cliënte coachen en dagelijks bijstaan bij het moeilijke proces van wennen aan een nieuw noodzakelijk medicijn. Als je ooit zonder enige ondersteuning begonnen bent met een antidepressiva o.i.d., dan weet je hoe verschrikkelijk de eerste weken kunnen zijn….
  • enz…..

Kortom, ik bekijk wat ik doe in mijn praktijkruimte als een deel van de “behandeling”. Ik ondersteun en motiveer. Ik ben er ook voor een – beperkt – aantal cliënten die gratis of voor een symbolisch bedrag cliënte zijn en een normaal traject bij mij volgen, gewoon omdat ze het zelf niet kunnen betalen maar wel dringend hulp nodig hebben (en nee, ik kan in die “gratis” groep niemand meer toelaten, vol is helaas en momenteel zelfs overvol). Deze lijst is zeker niet compleet. Ik doe dat met passie en die extra’s zijn bijna allemaal gratis, omdat deze vrouwen allemaal erkenning verdienen van hun pijn, in hun eenzaamheid, in de duisternis. Ik wil niet de andere kant opkijken, ik wil er zijn. Zonder oordeel. Ze weten stuk voor stuk dat ik ze graag zie. Omdat  ze zichzelf terug moeten ontdekken, zich vrouw moeten kunnen voelen zonder vrees, hun zelfvertrouwen moeten kunnen opkrikken. Beetje bij beetje, kleine stapjes tegelijk. Dan kunnen ook dingen die niets met de eigenlijke therapie te maken hebben, een enorm duwtje in de rug zijn.

Mijn uitgangspunten: je bent een normale vrouw, er is niets mis met je, er is iets mis met je verleden. Natuurlijk is er wel iets mis, maar de essentie van dat zinnetje is belangrijk. We doorbreken vaak de sterke schuldgevoelens. Hoe kan je nu schuld hebben als dat soort dingen gebeurden toen je kind was, alsof een kind daar ooit schuldig aan kan zijn, wat er ook gebeurde….Voor een buitenstaander vaak totaal onbegrijpelijk maar als slachtoffer IS het zo. Dààr gaan we bv mee aan de slag, het ontmaskeren van wat de daders verteld en ingeprent hebben. Samen met hen ga ik op zoek naar het inmiddels pure, onbezoedelde en onbeschadigde kind in hen, diep weggeborgen, naar de vrouw die ze waren voordat ze enorme dikke muren om zichzelf en hun gevoel moesten bouwen ter bescherming. Bijna altijd herkennen zij dat kind in hen, diep weggestoken. En soms, en dat zijn ronduit heerlijke momenten, weten we beiden dat we dat kind eventjes gezien hebben…

En dan, plots vanuit niets, leer ik een hele fijne vrouw kennen. We ontmoeten elkaar voor het eerst ergens op neutraal terrein. Ik ben verrast over wie ze is, ze straalt een speciale kracht én tegelijk ook pijn, verdriet, wantrouwen, hoop en hulpeloosheid uit, een heel mooie en ook wat trieste combinatie. Wat er die avond gebeurt is hier niet belangrijk. Dezelfde vrouw die me vooraf waarschuwde dat niemand haar mocht aanraken (wetende wat ik doe… yonitherapie dus) geeft mij ruim drie uur vol intense en ietwat dramatische gebeurtenissen later als afscheid een heel warme omhelzing en schrijft me de dag daarna in een email onder andere “…..Niemand heeft me ooit zoveel veiligheid gegeven als jij gisteren.…”. Ik heb dat met dikke tranen in de ogen gelezen en gelezen en gelezen. En de hele avond komt vaak nog in mijn gedachten terug, ze heeft indruk op mij gemaakt. En ik ben een gelukkig en bevoorrecht man om dit te mogen meemaken.

Dàt is in de praktijk yonitherapie. Als Alice maar het idee had wat hier gebeurde (en ze had de kans daartoe!) zou dat artikel nooit (zo) geschreven zijn. Hoop ik toch. Mijn uitnodiging staat nog steeds Alice.Ben ik mijzelf hier aan het verdedigen? Nee, want ik weet wat ik doe. Een groot deel van mijn cliënten leest dit en ze kunnen niet reageren, juist omdat het hele yonitherapie gebeuren zo in het verdomhoekje ligt, en het er ook nog eens verder ingedrukt wordt door dit tendentieuze artikel.

Het is juist omdat het hen, en sommige van hen heel érg, raakt dat ik het bovenstaande geschreven heb. Bij een aantal van hen is dat artikel hard aangekomen. Het resultaat van het artikel is dat sommigen er nu een vorm van extra beschadiging erbij gekregen hebben: in plaats dat ze zich gesteund voelen in wat ze doen (en yonitherapie is écht niet iets wat je zomaar even doet, dat vergt veel moed) hebben ze het gevoel dat wat ze doen niet erkend wordt, schijnbaar niet juist is terwijl het zo goed aanvoelt. De eeuwige twijfel, het eeuwige schuldgevoel. Weer een oordeel, weer doen ze klaarblijkelijk iets niet goed, weer kritiek. Weer zijn ze stom. Weer voelen ze zich schuldig. Terwijl ze zo goed bezig zijn. Jullie weten toch als de beste dat oordelen en vooroordelen van anderen dingen zijn die je kan missen als kiespijn!

Ik ben voor iedereen bereikbaar op het mailadres bernard@yonitherapie.com

UPDATE 11 augustus 2015:
De schrijfster van dit artikel plaatst vandaag op haar facebookpagina: “Naar aanleiding van de desbetreffende therapeut zijn reactie op dit artikel breng ik dit artikel opnieuw en onveranderd in de kijker”. Aangezien ik een positief denkend mens ben moet ik Alice bedanken dat zij dit artikel terug in de belangstelling brengt met als reden mijn reactie (deze pagina) op haar artikel. Hiermee brengt zij haar volgers op Facebook ook de andere kant van het verhaal.